آنگاه به سجده برو و بگو:

سَجَدَ وَجْهِىَ الذَّلیلُ،

به خاک افتاد روى خوارم

لِوَجْهِکَ الْعَزیزِ الْجَلیلِ،

 براى روى عزیز و بزرگوارت به خاک افتاد

سَجَدَ وَجْهِىَ الْبالِى اْلفانى،

روى کهنه و فانى من به خاک افتاد

لِوَجْهِکَ الدّآئِمِ الْباقى،

در برابر روى جاویدان و همیشگى تو

 سَجَدَ وَجْهِىَ الْفَقیرُ

لِوَجْهِکَ الْغَنِىِّ الْکَبیرِ،

 براى روى بى نیاز بزرگ تو

 سَجَدَ وَجْهى،

روى فقیر من به خاک افتاد

وَسَمْعى وَ بَصَرى،

و گوش و چشم

وَلَحْمى وَدَمى،

و گوشت و خون

وَجِلْدى وَعَظْمى

و پوست و استخوان

وَ ما اَقَلَّتِ الاَْرْضُ مِنّى،

و هرچه از من که روى زمین است

 للهِِ رَبِّ الْعالَمینَ

 براى خدا پروردگار جهانیان

اَللّهُمَّ عُدْ عَلى جَهْلى بِحِلْمِکَ،

خدایا بر نادانى من به بردبارى خویش بازگرد

 وَعَلى فَقْرى بِغِناکَ،

و بر نیازمندیم به بى نیازیت

وَعَلى ذُلّى    بِعِزِّکَ وَ سُلْطانِکَ

 و برخواریم    به عزت و سلطنتت

وَ عَلى ضَعْفى بِقُوَّتِکَ،

و بر ناتوانیم به تواناییت

 وَعَلى خَوْفى بِاَمْنِکَ،

و بر ترسم به امان بخشیت

وَعَلى ذُنُوبى وَخطایاىَ

 و بر گناهان و خطاهایم

بِعَفْوِکَ وَرَحْمَتِکَ،

به عفو و رحمتت

یا رَحْمنُ یا رَحیمُ،

اى بخشاینده اى مهربان

اَللّـهُمَّ اِنّى اَدْرَءُ بِکَ

خدایا من از تو خواهم

فى نَحْرِ فُلانِ بْنِ فُلان

دفع فلان پسر فلان دشمنم را( به جاى فُلان بن فُلان، نام دشمن را بگوید)

واَعُوذُ بِکَ مِنْ شَرِّهِ،

و از شر او به تو پناه برم

فَاکْفِنیهِ بِما کَفَیْتَ بِهِ

پس شرش را از من دور کن

اَنْبِیآئَکَ وَاَوْلِیآئَکَ مِنْ خَلْقِکَ،

هرطور که از پیمبران و اولیاى خود

وَصالِحى عِبادِکَ

 و از بندگان شایسته ات

مِنْ خلقت و فَراعِنَةِ خَلْقِکَ،

. . . . . . . . . .

وَ طُغاةِ عُداتِکَ،

شر یاغیان و سرکشان را دور کردى

وَشَرِّ جَمیعِ خَلْقِکَ،

 و پناه برم به تو از شر همه خلقت

 بِرَحْمَتِکَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ،

به رحمتت اى مهربانترین مهربانان

اِنَّکَ عَلى کُلِّ شَىْء قَدیرٌ،

که تو بر هر چیز توانایى

وَحَسْبُنَا اللهُ

و بس است ما را خدا

وَنِعْمَ الْوَکیلُ

 و نیکو وکیلى خواهد بود.